KORKULARIM

Önceleri, Küçük bir çocukken, Sadece yılandan korktuğumu hatırlıyorum... Sonra, mahallemizin sarhoşu, “Çamur İsmail”den korkmaya başladım... Üç yaşımdayken, annemle birlikte hamama gittim... Kadınlar, “İlimon Ektim Taşa” şarkısını söylüyordu... Natır, keselemek için annemi göbek taşına yatırdı... Onu öldüreceğini sandım, Natırdan korktum... Ölümü ilk kez üç buçuk yaşımdayken tanıdım... Saniye teyzenin cansız bedenine konan, Makastan korktum ölümle birlikte... 4.5 yaşımdayken oturduğumuz evin karşısındaki kilise her gece yakılıyor, dedem de her gece, elde kovayla söndürmeye çalışıyordu... sönmüş alevlerin geride bıraktığı kokudan korktum... Beş yaşımdayken, Ermeni arkadaşımla birlikte, evimizin bodrumunda yangın çıkardım... Babamdan, hayatımın en sıkı dayağını yedim... O nedenle, 13 yaşıma kadar, Kibrit çakmaktan korktum... Beş buçuk yaşımdayken, Lefkoşa’dan Mağusa’ya taşındık... İlk kez bilinçli olarak, sevdiklerimden ayrılmanın acısını tattım... Ayrılmaktan korktum... 6 yaşımdayken komşunun kızı Andrulla’yla birlikte, bahçelerimizi ayıran telin iki yanında, “Ay yıldız- haç öpmece” oyunu oynarken, “Gâvurun haçı öpülmez”; “Turko’nun ay yıldızı öpülmez” diyen çocukların hışmına uğradık... “haçı öpmekten” korktum... 7 yaşımda, arkadaşlarımla mezarlıkta oynarken, ayağım çökmüş bir mezarın içine girdi... cansız kemiklerden korktum... Aynı yaşlardayken, eleri titreyen bir kırtasiyeciden, 6 kuruşa satılan 6’lık kalem boya çaldım... Bir yıl sırrımı kimseye açamadım... Her gece kabus gördüm... Sonunda babama itiraf ettim, bir yıl sonra gidip özür diledim, borcumu ödedim... Çalmaktan korktum... 9 yaşımda, savaşla tanıştım... Savaşı, Larnaka’da bir sabah okula gitmek için evden çıkmışken, Karşıdan koşa koşa, yüzü değil kırmızı, mosmor olmuş, “Bizi öldürecekler, kesecekler” diye bağıran  bir adamın yüzünde gördüm ilk kez... Savaştan, ölmekten, öldürmekten korktum... Büyüdüm, uçağa binmekten korkum... Kaza yaptım, araba kullanmaktan korktum... Eskiden dağ bayır koşarken, tepeden tepeye atlarken, Küçücük bir çatlağın bile üzerinden atlamaktan korktum... Yanlış anlaşılmaktan korktum, Yanlış anlayan dostlardan korktum... Ben büyüdükçe, korkularım da benimle birlikte büyüdü... Her yanımı sarıp sarmaladı... Ama inanın, hiçbir şeyden, Bu ülkede yaşamaktan korktuğum kadar korkmadım...